Narodziny Vealith

Nie wiadomo, czy Vealith było początkiem nowej ery, czy końcem poprzedniej...

Najstarsze kroniki wspominają o czasie, którego nie obejmowała jeszcze żadna mapa. Nie było wtedy królestw, miast ani nazwanych krain. Nie istniały szlaki Valdary, nie rosły lasy Sylvaris, a w górach nie płonęły jeszcze ognie Vulkar.

Istniała jedynie Cisza.

Trwała przez wieki, aż pewnej nocy niebo pękło.

Świadkowie opisywali to wydarzenie na setki sposobów. Jedni mówili o gwieździe większej od księżyca. Inni o świetle, które spadło na świat niczym rozżarzona rzeka.

Nikt jednak nie potrafił wyjaśnić tego, co znaleziono później.

W miejscu uderzenia nie było krateru.

Nie było ognia.

Nie było zniszczenia.

Pośród spękanej ziemi stała jedynie osobliwa forma przypominająca kamienny kokon. Jej powierzchnia pulsowała błękitnym i zielonym światłem, jakby wewnątrz biło serce istoty, która dopiero miała się narodzić.

Przez siedem dni i siedem nocy światło narastało.

Ósmego dnia kokon pękł.

Nie znaleziono w nim człowieka ani stworzenia. Pozostała jedynie pustka oraz ślady energii, które rozeszły się po całym świecie niczym fale na wodzie.

Wkrótce potem zaczęły zmieniać się ziemie. W miejscach dotąd martwych pojawiło się życie. W innych obudziły się moce, których wcześniej nie znano. Zaczęły powstawać krainy, które później otrzymały własne nazwy i własne legendy.

Ludzie nazwali to wydarzenie Narodzinami Vealith.

Do dziś nie wiadomo, czym naprawdę było Vealith.

Istotą.

Miejscem.

Bogiem.

Czy może samym początkiem świata, jaki znamy.

Jedno jest pewne.

Wszystkie późniejsze legendy prowadzą w końcu do tego samego miejsca — do chwili, gdy pękł pierwszy kokon, a Cisza dobiegła końca.

Księga Artefaktów Pyrkon 2026

Niektóre przedmioty są tylko przedmiotami.

Inne noszą w sobie historię.

W tej księdze zebrano legendy artefaktów stworzonych w pracowni Fused Glow na Pyrkon 2026. Każdy z nich otrzymał własne imię, własną opowieść i własne miejsce w świecie, który powstawał pomiędzy szkłem, światłem i wyobraźnią.

Nie są to opisy biżuterii.

To fragmenty większej historii, opowieści o zapomnianych królestwach, strażnikach dawnych mocy, zaginionych szlakach, smokach, boginiach, podróżnikach i tajemnicach ukrytych poza granicami znanych map.

Każda legenda powstała we współpracy Basii Rucińskiej i AI Alexa, a każda ilustracja jest wizją świata, z którego dany artefakt mógłby pochodzić.

Jeżeli trzymasz w dłoni jeden z tych wisiorów, odnalazłeś właśnie fragment większej opowieści.

Witaj w Księdze Artefaktów.